Terugblik op het kortebaanseizoen 2021
Nu we uitkijken naar een veelbelovend triatlonseizoen in 2022, is dit een mooie gelegenheid om terug te blikken op een bewogen 2021. Voor velen had Covid-19 nog steeds zijn weerslag, maar er was toch genoeg om te vieren, vooral voor veel van onze HUUB-atleten.
Wereldtriatlonserie
Het WTS-seizoen 2021 ging eindelijk van start in Yokohama, en zoals verwacht waren de wedstrijden net zo spannend als altijd. In de herenwedstrijd had HUUB drie atleten in de top 5. Jelle Geens (BEL) liet zien dat hij een geduchte tegenstander was tijdens het hardlopen, terwijl Alex Yee (GBR) een eerste stap zette om die tweede Olympische startplaats voor Team GB veilig te stellen. Henri Schoeman (RSA) liet zien dat hij klaar is om zijn Olympisch brons uit Rio te evenaren of te overtreffen, want hij eindigde als vijfde, net voor de toenmalige wereldkampioen Vincent Luis (FRA).
Vervolgens stond Leeds op het programma, waarbij de strijd om de Olympische kwalificatie in een hogere versnelling kwam. Dankzij zijn debuut en een dominante overwinning werd Yee in één klap een van de favorieten voor de tweede Britse startplaats en misschien zelfs voor de Olympische titel. Maar net zoals er momenten van succes zijn in de sport, zijn er ook momenten van beproevingen en tegenslagen. Alistair Brownlee (GBR) van HUUB, de meest succesvolle Olympische triatleet aller tijden, zag zijn hoop op een derde opeenvolgende Olympische titel de bodem ingeslagen worden door een ongelukkige enkelblessure, die een einde maakte aan zijn kwalificatiekansen. Hij nam op waardige wijze afscheid van zijn korteafstandscarrière en finishte onder staande ovatie. In de damesrace liet Jess Learmonth (GBR) haar blessureleed van eerder dit jaar achter zich en bevestigde ze opnieuw haar status als geduchte tegenstander op het circuit. Ze nam de leiding in de kopgroep en eindigde als tweede, een duidelijk teken dat ze klaar was voor de zomerspelen.
De Olympische Spelen
Na een uitstel van een jaar gingen de Olympische Spelen van 2020 eindelijk van start. Voor veel atleten stond deze wedstrijd al vijf jaar op hun agenda. Voor sommigen kwam het een jaar te laat, terwijl het voor anderen hun Olympische verhaal volledig op zijn kop zette.
Beide races waren een succes en het waren Jessica Learmonth (GBR) en Georgia Taylor-Brown (GBR) van HUUB die de vrouwenrace in vuur en vlam zetten. Taylor-Brown zorgde voor extra spanning in de race met een lekke band op 2 km van T2, waardoor ze 22 seconden verloor bij de overgang naar het hardlopen. Dit bracht haar echter niet van haar stuk en ze liep door om bij haar debuut op de Olympische Spelen een zilveren medaille te behalen. Learmonth eindigde bij haar eerste Olympische Spelen als 9e, terwijl Laura Lindemann (GER) haar nipt voorbleef en de 8e plaats behaalde.
De race bij de mannen was al even spannend: Jonny Brownlee van HUUB zette, zoals we van hem gewend zijn, al vroeg in het zwem- en fietsgedeelte de druk op om een ontsnapping af te dwingen. Het achtervolgende peloton beschikte echter over te veel slagkracht, met Kristian Blummenfelt (NOR) aan het roer. Dit kwam Alex Yee (GBR) ten goede, die zich samen met het grootste deel van het deelnemersveld vooraan in de race bevond. Yee, gesterkt door zijn prestatie in Leeds, zette het tempo tijdens het hardlopen en wist uiteindelijk samen met Blummenfelt en Hayden Wilde (NZL) een trio te vormen, maar het was de Noor die zich die dag de sterkste atleet toonde en de titel in de wacht sleepte, terwijl Yee een ongelooflijke zilveren medaille behaalde. Brownlee eindigde op de 5e plaats, waardoor zijn jacht op een derde Olympische medaille nu naar de estafette gaat.
De estafettewedstrijd bleek een gedenkwaardig moment voor de triatlonwereld, aangezien deze een wereldwijd publiek in haar ban hield, en het was het Britse en HUUB-kwartet bestaande uit Learmonth, Brownlee, Taylor-Brown en Yee dat met een foutloze prestatie de titel in de wacht sleepte. In de estafette wisselt de leiding vaak van eigenaar, maar aan de overwinning van Team GB bestond nooit enige twijfel. Het leverde Yee en Taylor-Brown een tweede medaille van de Spelen op, Learmonth een welverdiende eerste Olympische medaille en Brownlee zijn derde Olympische medaille, waarmee hij zijn medaillecollectie compleet maakte na brons in Londen en zilver in Rio.
Paratriatlon
George Peasgood (GBR) bezorgde ons nog meer HUUB-succes door zijn kunnen te tonen in niet één, maar twee sporten. De HUUB-ambassadeur van het eerste uur leverde de prestatie van zijn leven en pakte de zilveren medaille in de PTS5-categorie bij de triatlon, waarna hij slechts twee dagen later ook nog een bronzen medaille toevoegde in de C4-wegtijdrit voor mannen. Ook Jezte Plat (NED) scoorde een dubbelslag: goud in de PTWC, gevolgd door goud in de H4-wegtijdrit. Plat zette zijn dominantie in de rolstoelparatriatlon voort door later dat jaar nog een wereldtitel te veroveren tijdens de Wereldkampioenschappen in Abu Dhabi. Hij is al sinds 2015 ongeslagen!
Grote Finale van de World Triathlon Series
Een Olympisch jaar geeft het seizoen altijd een ander karakter, omdat atleten in de aanloop naar de Spelen wedstrijden overslaan om hun voorbereiding te perfectioneren. Ook de fysieke, en misschien nog wel belangrijker, de mentale tol die de Spelen van een atleet kunnen eisen, zorgt er vaak voor dat we bij andere wedstrijden een uitgedund deelnemersveld zien. Het leek een nek-aan-nekkamp te worden tussen Yee en Blummenfelt om de wereldtitel, en hoewel Yee de snelste looptijd neerzette, zorgde een breuk in het deelnemersveld – waarbij de Noor aan de goede kant van die breuk terechtkwam – ervoor dat Blummenfelt zowel de Olympische titel als de wereldtitel in de wacht sleepte, terwijl Yee het jaar afsloot met een derde plaats op de WTS-ranglijst. Een ongelooflijk jaar voor de HUUB-atleet.
Taylor-Brown en Learmonth besloten echter niet mee te doen aan de Grand Final, maar dankzij haar 8e plaats wist Lindemann haar 8e plaats op de WTS-ranglijst veilig te stellen. Sian Rainsley (GBR) zette opnieuw een solide prestatie neer in de top 15 en maakte daarmee indruk in haar debuutseizoen in de WTS, waardoor er weer een Britse atlete is bijgekomen op de lange lijst van atleten om in de gaten te houden in 2022.
Super League
Bij andere korteafstandswedstrijden was er een post-olympisch spektakel georganiseerd door de jongens van Superleague; we werden getrakteerd op evenementen in Londen, München, Jersey en Malibu, waar ’s werelds beste triatleten waren geselecteerd om uit te komen voor een van de vijf teams: ‘The Sharks’, ‘The Rhinos’, ‘The Eagles’, ‘The Scorpions’ en ten slotte ‘The Cheetahs’. Niet alleen was er een schitterende line-up van atleten, ook onder de teammanagers bevonden zich enkele legendes uit de sport. Het was triatlon zoals we dat nog nooit eerder hadden gezien.
Tijdens vier slopende ronden waren het de Olympische medaillewinnaars van HUUB die de show stalen. Yee werd uitgeroepen tot STL-kampioen van 2021, met Jonny Brownlee op de derde plaats. Taylor-Brown versloeg Learmonth in de laatste ronde nipt en pakte daarmee de titel. Beide kampioenen gingen naar huis met een prijzengeld van meer dan 120.000 dollar over de vier races heen, waarmee ze een ongelooflijk succesvol jaar afsloten.