Van maandenlang geen wedstrijden naar een paar dagen vol wedstrijden door heel Europa! Dit weekend was iets wat we meer gewend zijn in september... De eerste en enige ronde van de WTS vond plaats in Hamburg, en aangezien er dit jaar geen andere WTS-evenementen zijn, betekende dit ook dat de winnaars zouden worden gekroond tot wereldkampioenen van 2020. Daarnaast vonden er dit weekend ook verschillende 70.3-evenementen plaats, waaraan veel HUUB-atleten deelnamen. Terug in het Verenigd Koninkrijk vond de door de PTO ondersteunde race Helvellyn plaats, met onder andere Alistair Brownlee (GBR) aan de start, die deze race combineerde met de WTS in Hamburg. Door het gebrek aan wedstrijden voor iedereen in 2020 en de geldende reisbeperkingen waren er zowel verwachte als onverwachte resultaten.
Hamburg WTS Elite Heren
Vanwege de coronamaatregelen werd het parcours dit jaar verplaatst naar een park buiten de stad. Het was Alistair Brownlee van HUUB die als eerste uit het Stadtparkmeer tevoorschijn kwam. Vlak achter hem volgde een groep van tien atleten, waaronder Jonny Brownlee (GBR), Vincent Luis (FRA), Leo Bergere (FRA), Dorian Connix (FRA) en U23-atleet Vaco Vilaça (POR). De groep, aangevoerd door de gebroeders Brownlee en de Franse atleten, bouwde al snel een flinke voorsprong op de achtervolgers op en behield een voorsprong van 15 tot 20 seconden op onder meer Kristian Blummenfelt (NOR), Alex Yee (GBR), Richard Murray (RSA) en 30 anderen. Toen het loopgedeelte begon, werd al snel duidelijk dat Jonny Brownlee het moeilijk had, want hij raakte al snel achterop. Later vertelde hij dat hij zich vanaf het begin al zwak had gevoeld; misschien speelde er een onderliggend probleem mee. Het trio Luis, Bergere en Vilaça liep weg van de achtervolgers Ali Brownlee en Connix. Yee werkte zich een weg door het deelnemersveld in een poging zich naar het podium te lopen. Pas op de laatste 400 meter zette Luis zijn aanval in om afstand te nemen van Vilaça en teamgenoot Bergere en zo zijn wereldtitel uit 2019 te verdedigen. Jelle Geens (BEL) liep naar de 4e plaats, met Yee op de 5e plaats, hoewel hij de snelste loopprestatie van de dag neerzette. Ali Brownlee hield stand op de 9e plaats, Blummenfelt werd 13e en Jonny Brownlee eindigde als 29e.
Hamburg WTS Elite Dames
Zoals we inmiddels gewend zijn, was het Jessica Learmonth (GBR) van HUUB die in het water het tempo bepaalde. Ze werd op de voet gevolgd door Cassandre Beaugrand (FRA), Taylor Spivey (USA), Summer Rappaport (USA) en Therese Feuersinger (AUT). Niet ver daarachter bevonden zich wereldkampioene van 2019 Katie Zaferes (USA), Lotte Miller (NOR), Flora Duffy (BER) en Georgia Taylor-Brown (GBR). Aanvankelijk hadden Learmonth, Feuersinger en Beaugrand een kleine voorsprong, maar door een fout van Beaugrand viel zij terug naar de achtervolgende groep. Uiteindelijk werden de twee koplopers, dankzij de inspanningen van Duffy en Zaferes, ingehaald en ontstond er een groep van ongeveer 20 atleten. Het HUUB-duo Learmonth en Taylor-Brown nam de leiding over de groep en ging als eerste T2 binnen. Learmonth kwam als eerste de loopbaan op, met Duffy op haar hielen, terwijl Taylor-Brown na een tragere wissel een inhaalslag moest maken. Al na slechts 1 km voerde ze echter al snel het tempo op en passeerde ze beiden. Taylor-Brown maakte de hele race een indrukwekkende indruk; haar hoge tempo zag er moeiteloos en soepel uit. Duffy leek in de laatste kilometer nog een late opleving te maken, maar Taylor-Brown had alles onder controle en leek de overwinning gemakkelijk binnen te halen. Publiekslieveling Laura Lindemann (GER) liep naar de derde plaats, terwijl Spivey en Zaferes op de vierde en vijfde plaats het tempo niet konden bijhouden. Learmonth, die niet in haar gebruikelijke vorm leek, eindigde als zevende, maar feliciteerde de nieuwe wereldkampioene onmiddellijk.
Gemengde estafette in Hamburg
Net als in de race van de dag ervoor domineerde Taylor-Brown het eerste deel en gaf hij het stokje door aan Barclay Izzard (GBR) met een voorsprong van 15 seconden, een indrukwekkende prestatie voor een 1500 meter-loop. De jonge Brit kon de voorsprong echter niet vasthouden, want hij kreeg gezelschap van Team Frankrijk in de vorm van Bergere, de bronzen medaillewinnaar van zaterdag, evenals Kevin McDowell uit de VS, Jelle Geens uit België en Kristian Blummenfelt uit Noorwegen. Blummenfelt zette al snel een aanval in op de fiets en had bij het begin van het loopgedeelte een voorsprong van 15 seconden opgebouwd, die hij vasthield tot hij het stokje doorgaf aan Stine Dale. Met Learmonth, Zaferes en Beaugrand in haar kielzog was het onvermijdelijk dat de voorsprong tijdens de zwemafstand van 300 meter zou slinken; op de fiets raakte de Noorse atlete achterop, waardoor de drie koplopers overbleven, met Team België in hun kielzog. Learmonth en Zaferes wisselden elkaar af op de fiets, maar konden Beaugrand niet afschudden. Alle drie bleven ze de rest van het onderdeel bij elkaar en gaven ze binnen enkele seconden het stokje door aan hun teamgenoten. Connix van Team Frankrijk wist tijdens het zwemmen en de wissel een kleine voorsprong op te bouwen op Pearson en Yee van Team USA en GBR. Deze voorsprong nam toe toen de drie atleten nu allemaal solo reden. Pearson deed zijn best om de voorsprong van 15 seconden van Connix weg te werken, maar de Franse atleet wist stand te houden en de derde opeenvolgende wereldtitel in de gemengde estafette voor Frankrijk binnen te halen. Yee pakte de bronzen medaille voor Team GB, terwijl Team Noorwegen vierde werd en Team België vijfde.
Helvellyn Triatlon
Met een onconventioneel wedstrijdformaat, waarbij de vrouwen 28 minuten en 3 seconden eerder van start gingen en er tussen elke atleet een interval van 5 seconden zat, kwam het erop neer dat iedereen zo hard mogelijk moest racen tot aan de finish, over de 1500 meter zwemmen, 61 km fietsen en 14,5 km hardlopen. Lucy Hall (GBR) ging bij de vrouwen aan kop tijdens het zwemmen en fietsen, gevolgd door Nikki Bartlett (GBR) en India Lee (GBR). Alistair Brownlee, die minder dan 24 uur eerder nog had deelgenomen aan de WTS in Hamburg, kwam als eerste uit het water en stapte als eerste op de fiets. George Goodwin (GBR) wist tijdens het fietsen de tweevoudig Olympisch kampioen in te halen. Bij de start van het hardlopen was er een achterstand van 10 minuten op Hall aan de kop en 7 minuten op een podiumplaats. De man uit Yorkshire was echter opgegroeid op de trails en had het parcoursrecord voor dit evenement in handen, dat hij al in 2007 had neergezet. Brownlee, die het hele weekend ongelooflijk indrukwekkend had gepresteerd, haalde de vrouwen in en wist een voorsprong van 2 minuten op Goodwin op te bouwen. Bij de finish was het echter Jack Willis (GBR) die als tweede over de streep kwam. Rekening houdend met de gespreide start van de race behaalde Goodwin met het kleinste verschil de tweede plaats, gevolgd door Willis op de derde plaats en Elliot Smales op de vierde. Bartlett was de snelste bij de vrouwen, met Ruth Astle (GBR) op de tweede plaats, India Lee op de derde en de aanvankelijke koploopster Hall op de vierde.
Les Sables d'Olonne-Vendée 70.3
Anthony Costes (FRA) van HUUB eindigde op een nipt tweede plaats achter Europees 70.3-kampioen Rudy Von Berg (VS), een geweldige prestatie gezien het feit dat de Amerikaan in 2019 tot de wereldtop behoorde. De Belg Pieter Heemeryck eindigde als derde en David McNamee als zesde. Een prestatie om op voort te bouwen, en een waar hij tevreden mee mag zijn, gezien het feit dat hij twee maanden lang rondjes op zijn balkon heeft gelopen en twee maanden niet in het water heeft kunnen trainen! Bij de vrouwen was het een zenuwslopende race voor Fenella Langridge van HUUB, die de hele tijd aan de leiding lag tijdens het zwemmen en fietsen en gedurende 15 km van het hardlopen, totdat ze uiteindelijk werd ingehaald door Justine Mathieux (FRA) en Alexandra Tondeur (BEL) en als derde eindigde. Ook dit is een prestatie waarop de Britse atlete in komende races zal willen voortbouwen (als alles goed gaat).