Afgelopen weekend vonden de PTO-kampioenschappen in Daytona plaats, waarbij Paula Findlay (CAN) en Gustav Iden (NOR) de overwinning behaalden. De poging van de PTO om de triatlonsport op één lijn te brengen met andere grote sporten, door een wereldwijd evenement te organiseren met een enorm prijzengeld en wereldwijde media-aandacht, leek een succes te zijn, aangezien ’s werelds beste atleten naar de Daytona International Speedway waren afgereisd.
Vrouwen
Zoals verwacht ging Lucy Hall (GBR) in het water aan kop (24,15), met Lauren Brandon (USA) op minder dan 10 seconden achterstand. Een sterke groep, zo’n 45 seconden achter, bestond uit Findlay, Nicola Spirig (SUI), Lisa Norden (SWE), Holly Lawrence (GBR) en Fenella Langridge (GBR) van HUUB. Op de fiets werd al snel duidelijk dat er atleten waren die vastbesloten waren om op twee wielen het verschil te maken. Norden, die onlangs voor Zweden uitkwam op de Wereldkampioenschappen tijdrijden, was een van hen. De enige andere atleten die haar echt konden bijhouden waren Kimberly Morrison (GBR), die zich een weg baande door het deelnemersveld, en Paula Findlay, die haar beste fietstijd ooit neerzette.
Norden en Findlay kwamen als eersten aan in T2, gevolgd door Morrison (+2,07) en vervolgens Hall (+3,05). Achter hen bevonden zich enkele van de snelste hardloopsters in de sport: Lawrence, Anne Haug (GER) en Laura Philipp (GER). Zij lagen allemaal verspreid op een achterstand van zo’n 4-5 minuten. Haug was wellicht de enige atlete die in staat was om zo’n achterstand op Findlay en Norden goed te maken, maar een straf van 2 minuten voor in het wiel rijden maakte effectief een einde aan haar kans op de titel. Norden, die zeker in staat was om mee te strijden om de overwinning, moest helaas opgeven vanwege een blessure; de zilveren medaillewinnaar van de Olympische Spelen van 2012 zag er radeloos uit toen ze het parcours moest verlaten. Findlay leek de hele 18 km hardlopen de controle te hebben en pakte de overwinning met een voorsprong van 2,36 op een sterk eindigende Haug, die zich vanaf de 13e plaats weer naar voren had gewerkt. Philipp veroverde de laatste plek op het podium, met Lawrence als vierde en Amelia Watkinson als vijfde. Langridge van HUUB leverde misschien wel een van de beste prestaties van het weekend door als zevende te eindigen, waarmee ze haar intrede op het wereldtoneel maakte – een indrukwekkende prestatie voor de Britse atlete die in de weken voorafgaand aan de race door een blessure aan de kant had gestaan.
Mannen
Henri Schoeman (RSA) van HUUB zette de toon in de herenwedstrijd door tijdens het zwemonderdeel van 2 km een razendsnel tempo aan te houden. Drie andere HUUB-atleten voegden zich bij hem in de kopgroep van vijf: Alistair en Jonny Brownlee (GBR) en Andrea Salvisberg (SUI). Bijna de hele top 10 bestond uit namen die je aan de kop van een race in de World Triathlon Series zou verwachten, en dit tempo zorgde al vroeg voor gaten in het deelnemersveld – gaten die sommige van de favorieten voor de lange afstand moeite zouden hebben om te dichten. Eenmaal op de fiets werd meteen duidelijk dat het handhaven van de toegestane slipstreamlimiet een van de grootste uitdagingen voor de atleten zou worden. Hoewel er om het parcours heen markeringen van 20 meter waren geplaatst, kregen Jonny Brownlee en Vincent Luis (FRA) een straf van 2 minuten voor slipstreamen, wat voor beide atleten het einde betekende van hun kansen op de titel.
Er waren verschillende koplopers in de kopgroep, waaronder Alistair Brownlee, Florian Angert (GER), Sam Appleton (AUS) en Rudy Von Berg (USA). Magnus Ditlev (DEN) had misschien wel de grootste invloed op de race: de 23-jarige wist een achterstand van bijna 3 minuten op de fiets weg te werken en zette meteen druk. Alistair Brownlee leek aanvankelijk de enige te zijn die hem bij kon houden, terwijl favorieten en enkele ITU-sterren het niet bij konden houden en achterop raakten. Verder achteraan baanden Lionel Sanders (CAN), Sam Long (USA) en George Goodwin (GBR) zich langzaam een weg naar de kop van de race.
Na T2 was het Von Berg die als eerste de leiding nam, maar na een trage T2 wist Alistair Brownlee al snel het gat te dichten en een ruime voorsprong op te bouwen. De race leek voor hem te zijn, maar een paar kilometer later ging de tweevoudig Olympisch kampioen aan de kant staan om zijn kuit te strekken. Hoewel het er niet ernstig uitzag, leek hij – met Tokio 2021 in het vooruitzicht – een verstandige beslissing te nemen. De race leek opnieuw volledig open te liggen.
De leiding in de race werd vervolgens gedeeld door Appleton en de jonge Brit Thomas Davis, voordat 70.3-wereldkampioen Gustav Iden de leiding overnam en uiteindelijk een voorsprong van een minuut opbouwde. De slotfase van de race was bijzonder spannend, met een aantal atleten die zich door het deelnemersveld heen werkten. Twee van de snelste lopers, Matt Hanson (VS) en Goodwin, vlogen over het parcours. Het was niet genoeg om de overwinning van Iden af te pakken, maar dankzij hun razendsnelle loopprestaties passeerden ze Von Berg, Appleton en een indrukwekkende Schoeman en eindigden ze op de 2e en 3e plaats. Ook Sanders klom op naar de 4e plaats door Von Berg in de slotfase net te passeren.