Beth Potter (GBR) en Alistair Brownlee (GBR) van HUUB sloten afgelopen weekend een uitdagend jaar in stijl af tijdens de Wereldbekerwedstrijd in Valencia. De vierde en laatste Wereldbekerwedstrijd vond plaats in de straten van Valencia, waar een aantal van ’s werelds beste atleten streden in de sprintwedstrijd.
Brownlee liet zien dat hij weer op weg is naar de vorm die we van de tweevoudig Olympisch kampioen gewend zijn, toen hij nipt werd verslagen door de huidige wereldkampioen Vincent Luis (FRA). Ondertussen liep Beth Potter het vrouwenveld ver achter zich en behaalde ze haar eerste Wereldbekerzege.
Mannen
Zoals verwacht was het Henri Schoeman (RSA) van HUUB die in het water het tempo bepaalde. Vlak achter hem zaten Brownlee en Luis, evenals zijn Franse collega Pierre Le Corre. Het viertal had bij het verlaten van de wisselzone voldoende voorsprong opgebouwd om in de eerste paar kilometer een kleine voorsprong op de hoofdgroep op te bouwen.
Achter hen voerden Kristian Blummenfelt (NOR) van HUUB en zijn landgenoten Gustav Iden en Endre Espedal de aanval aan. Ook Jelle Geens (BEL) zette alles op alles om de koplopers in te halen; hij zou een bedreiging vormen voor renners als Brownlee en Luis.
Ondanks een verwoede achtervolging wisten de koplopers hun voorsprong op het stedelijke F1-circuit te behouden. Brownlee had duidelijk één plan voor ogen terwijl hij aan kop reed. Het tempo bleek zelfs te hoog voor Schoeman, die terugviel naar het achtervolgende peloton – een indicatie van de inspanning die Brownlee leverde (rekening houdend met het feit dat Schoeman de eerste mannelijke atleet was die een WTS-race van start tot finish aanvoerde en in zijn eentje een veld van internationale atleten achter zich hield).
Het trio kwam met een voorsprong van iets minder dan 30 seconden T2 binnen, en al snel werd duidelijk dat de overwinning naar Brownlee of Luis zou gaan, aangezien Le Corre achterop raakte. Het duo liep schouder aan schouder tot de laatste meters, waarna Luis een eindsprint inzette en zijn vierde overwinning van 2020 binnenhaalde. Geens zette opnieuw de snelste looptijd van de dag neer en veroverde daarmee de laatste plek op het podium door Le Corre halverwege het loopgedeelte in te halen.
Vrouwen
De vrouwen kregen bij de start van de race te maken met lastige weersomstandigheden en het zwemgedeelte vond plaats te midden van een stortbui. Ddjenyfer Arnold uit Brazilië zette al vroeg de toon, maar het grootste deel van het vrouwenveld volgde haar op de voet, waaronder Melanie Santos (POR) en Beth Potter van HUUB. De favoriete voor de race en tweevoudig Olympisch medaillewinnaar Nicola Spirig (SUI) kon het tempo niet bijhouden, en aanvankelijk leek het erop dat de kopgroep zich snel zou organiseren en zou voorkomen dat de Zwitserse atlete in de race zou komen, maar na één ronde bevond ze zich vooraan en had ze de race onder controle.
De afgelopen tien jaar werd Spirig beschouwd als een van de sterkste triatleten in de sport, zo niet de sterkste, dus het was sowieso een zware opgave om haar af te houden. Ondanks een aantal aanvallen lukte het haar niet om weg te komen, en een groep van twintig atleten kwam samen de wisselzone binnen.
Hoewel Potter de loopetappe achteraan de groep begon, werkte ze zich al snel naar voren en begon ze het tempo op te voeren. Van de zeven atleten in het kleine groepje vormden Spirig en de jonge Duitse atlete Lisa Tersch (GER) de grootste bedreiging; zij waren de laatsten die achterbleven. Potter noteerde een looptijd van 16,45 en pakte daarmee haar eerste Wereldbekerzege, terwijl Spirig de sprint tegen Tersch won. Een eindsprint waarmee ze in 2012 op beroemde wijze Olympisch goud won.