Er is een gezegde: ‘Gij kleingelovigen’, dat me aan het denken zet over alles wat we hier bij HUUB doen – ons best doen om de snelste en de beste te zijn, in het geloof in de passie die competitie en onze sport met zich meebrengen.
In 2013, slechts een jaar na onze oprichting, werd HUUB benaderd door een jonge atleet, Alex Yee, en zijn vader, in de hoop dat wij Alex zouden kunnen ondersteunen bij zijn sportieve inspanningen … en wat een talent had hij! De jonge Yee stond op de selectielijst voor zowel hardloop- als triatlonprogramma’s, waarbij de bonden hoopten op toekomstig succes.
Alex en zijn vader kwamen in 2014 bij ons op bezoek; we waren meteen onder de indruk van de ongelooflijke steun, het vertrouwen en het enthousiasme van zijn familie. Alex zelf was zelfverzekerd maar niet arrogant, toegewijd maar niet aanmatigend. Aan het begin van zijn carrière besefte hij dat hij geluk had dat hij zowel in de hardloop- als in de triatlonsport werd gezien als een veelbelovende sportster. De toekomst zou een aantal grote beslissingen met zich meebrengen, maar voorlopig wilde Alex van deze kans genieten en zocht hij steun bij de toonaangevende merken in de sportwereld.
Alex had een eenvoudig verzoek om ondersteuning, waaronder een wetsuit en essentiële uitrusting; bovendien bleek dat Alex geen fiets van goede kwaliteit had om met zijn leeftijdsgenoten mee te racen. Na dit eerste bezoek begon Alex te racen in HUUB-wetsuits en leende ik hem mijn eigen Planet X-racefiets, waarmee Alex de komende jaren aan wedstrijden deelnam.
Alex’ loyaliteit is altijd onwankelbaar gebleven, en we kunnen niet trotser zijn op deze jonge kerel uit Londen, die naar Leeds verhuisde en in twee sporten uitblonk. Leeds gaf Alex de kans om samen met andere atleten te trainen, waaronder die van de HUUB-stal. Hij leerde de vaardigheden die nodig zijn om het te maken in de triatlon en scherpte deze verder aan toen hij naar Loughborough verhuisde – durven we te zeggen: dichter bij de grote natie „Derbados”, waar snelheid heerst!
Alex kende een veelbelovende carrière op het juniorencircuit en werd op 18-jarige leeftijd door SportsAid bekroond met de ‘One to Watch Award’. Zijn valpartij op Sardinië in 2017 zorgde voor een tijdelijke vertraging in zijn ontwikkeling, maar zijn opwaartse trend in de seniorenranglijst zet zich voort, en hij is nog maar 23 jaar oud!
Atleten komen en gaan in deze sport; de groten onder hen worden coaches, commentatoren en initiatiefnemers. Nieuw talent wordt gekoesterd, en de wisseling van de wacht zal nooit ophouden. Ik heb in de loop der jaren veel verdedigers, veel veranderingen en veel medailles gezien. Is dat niet juist wat deze sport zo prachtig maakt? Wie kunnen we nu gaan steunen, wie kunnen we een duwtje in de rug geven en begeleiden op hun reis? Wie zal er rondrennen om ons te bedanken en vervolgens met ons samenwerken om nog grotere glorie na te jagen?
Alex Yee schitterde afgelopen weekend in Leeds; zijn zelfvertrouwen ging hand in hand met zijn talent en de opmerking van de commentator over de ‘wisseling van de wacht’ was de uitspraak van de dag. Terwijl we de wisseling van de wacht vieren, moeten we ook onze dank betuigen aan degenen die zich op nieuwe uitdagingen richten in hun dromen voor na de Olympische Spelen, maar laten we dat voor een andere keer bewaren.